Searching Rainbows

Je kan altijd en overal een regenboog vinden, hoe klein hij ook mag zijn!

Brief aan mijn sterrenzoon

Brief aan mijn sterrenzoon

Dag kleine kangoeroe,
Dag lieve Warre,

Een jaar geleden, exact op dit uur, werd jij geboren…

Na 41 weken lekker warm in mijn buik te wonen, besloot jij dat het tijd was om jouw gezichtje aan ons te tonen. Jij maakte ons toen mama en papa.
Wat keken we naar jouw komst uit. Jouw kamertje stond klaar. Jouw bedje hing al vast aan dat van mij. En de autostoel om mee naar huis te gaan, zat al even klaar in de auto.

Negen maanden lang wachtten we ongeduldig af. Telkens zagen we jou groeien bij de consultatie bij de gynaecoloog. Daar konden we genieten van jouw hartslag en de vooruitgang die je maakte. En de laatste vijf maanden mocht ik jouw capriolen voelen in mijn buik. Dus wat keken we naar jou uit!

Maar wie had durven denken dat we na zo lang wachten toch met lege handen naar huis zouden gaan?

Je werd geboren en meteen begon er een rollercoaster aan emoties. Vlak voor je in mijn armen lag, ging er iets mis. De twee seconden dat jouw naakte lijfje op mijn ontblote lijf lag, merkte ik het heel duidelijk… Hier klopt iets niet! Heel mijn hoofd en lijf schreeuwde dat uit. Dus de euforie van daar is onze kleine kangoeroe, werd heel snel een bang afwachten.

Toen ik jou vijf uur later eindelijk mocht gaan bewonderen op Neonatologie, was het heel duidelijk… Jij bent het knapste ventje dat ik ooit heb gezien. Volledig volmaakt. Een grote baby ook (56,5 cm zouden we de dag nadien leren)!
Maar terwijl stond ik daar ook met een bang hartje… Jouw lijf was volop aan het vechten om daar te blijven waar je altijd zou moeten zijn; dichtbij mama en papa.

Kleine, lieve Warre, wat ben jij dapper. En wat heb jij gevochten. Twee dagen lang hebben de dokters en wij alles gedaan wat we konden. Jouw kleine lijfje kreeg zoveel medicatie en zoveel goede zorgen. En als het had gekund, was ik geen seconde van jouw zijde geweken.
Twee dagen heb je dapper gestreden. Maar de strijd was te zwaar.

Dus nu zit ik hier met tranen in mijn ogen. Ik heb de afgelopen weken jouw eerste verjaardag niet kunnen voorbereiden. Ik heb jou het afgelopen jaar niet zien groeien. Onze dromen voor en met jou zullen we niet kunnen vervullen. Ik heb jou maar twee dagen met liefde kunnen overladen. Er zijn zoveel dingen die ik jou nog zou willen leren en zeggen. Maar er is één ding dat ik kan zeggen: ik mis jou ontzettend hard.

Warre, jij hebt ons mama en papa gemaakt. Ik dacht al jaren te weten wat liefde was, maar jij hebt mij geleerd wat échte, onvoorwaardelijke liefde is.
Jij hebt voor altijd een plaatsje in mijn hart, in mijn dromen en in ons huis. Want zoals Kapitein Winokio het zo mooi bezingt in ‘Koesterlied’: “In mijn hart blijf JIJ voor altijd bestaan.”

Lieve kleine kangoeroe,
Sterke vechter,
Kleine reus,
Mama ziet je graag!

Dikke kus,
M

1 reactie

  1. Lieve Warre,

    Toen ik hoorde dat ik tante ging worden, sprong ik een gat in de lucht, en was ik zo blij dat jij er ging komen. Al wist ik nog niet jouw echte naam. Maar je mama en papa noemden jou roe om zeker jouw naam niet te verklappen.

    Ik keek er enorm naar uit om zoveel zotte dingen samen met jou te doen. Ik had al plannen om jou dingen aan te leren.

    Toen ik hoorde dat je geboren was, was ik enerzijds superblij dat je er was, maar anderzijds was het bang afwachten: je moest vechten voor je leven. Dat deed jij ook.
    Je hebt een plaatsje in mijn hart.

    Dikke kus
    Van tante S

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

© 2019 Searching Rainbows

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑

error: Content is protected !!